Johann i Anna
Związek arcyksięcia Jana i Anny Plochl (1804–1885), córki naczelnika poczty ze styryjskiego Aussee, zaczął się w 1819 roku – i przetrwał wszystkim przeszkodom na przekór.
Arcyksiążę i córka naczelnika poczty
Związek arcyksięcia Jana i Anny Plochl (1804–1885), córki naczelnika poczty ze styryjskiego Aussee, rozpoczął się w 1819 roku. Anna miała wtedy zaledwie 15 lat, Jan był od niej starszy o około 20 lat.
Ich związek okazał się zaskakująco trwały, choć napotykał na wiele przeszkód. Romanse między członkami rodu cesarskiego a partnerami z kręgów nieszlacheckich nie były niczym niezwykłym i często przetrwały próbę czasu. Takie związki musiały być jednak traktowane dyskretnie i z reguły pozostawały nieoficjalne.
Arcyksiążę Jan dążył jednak do oficjalnego uznania swojego związku z Anną. Ostrożnie zaczął realizować ten cel. Cztery lata po ich pierwszym spotkaniu zwrócił się do swojego brata, cesarza, i poruszył temat, o którym na wiedeńskim dworze od dawna plotkowano. Cesarz Franciszek początkowo wyraził zgodę, ale wkrótce się z niej wycofał.
Jan jednak nalegał na zawarcie formalnego małżeństwa, co w rodzinie cesarskiej wywołało wstrząs niczym trzęsienie ziemi. To, że członek rodu cesarskiego chciał poślubić osobę pochodzenia mieszczańskiego, było dla szlacheckiego towarzystwa na dworze wiedeńskim szokiem, jakiego dotąd nie znano. Cesarz Franciszek i większość rodziny habsburskiej stanowczo odrzucili taki związek małżeński.
Ostatecznie Janowi pozwolono żyć z Anną jako z „gospodynią domową”, przy czym publicznie kładziono nacisk na wstrzemięźliwość, by chronić reputację Anny.
W 1829 roku cesarz Franciszek w końcu zgodził się na małżeństwo. Ślub odbył się szybko i bez większego rozgłosu, ponieważ nie został publicznie ogłoszony. Dopiero w 1833 roku Jan mógł oficjalnie uznać swoją żonę. W 1834 roku Anna otrzymała tytuł „wolnej pani von Brandhofen”.
Ceną za zgodę cesarza było jednak to, że Anna i jej potomkowie nie zostali uznani za członków rodziny cesarskiej. Ich jedyne dziecko, Franciszek Ludwik, urodzony w 1839 roku, otrzymał tytuł „hrabiego von Meran”. Jego liczni potomkowie noszą to nazwisko do dziś. Siedzibą rodziny jest zamek Schenna koło Meranu w Południowym Tyrolu, który Jan nabył w 1845 roku.
Tam, w rodzinnym grobowcu, spoczywają doczesne szczątki arcyksięcia Jana i jego żony Anny, która przeżyła go o 26 lat.
Więcej o samej Annie Plochl i społecznym tabu, jakie stanowiła jej historia: Kim była Anna Plochl?