Wie was Anna Plochl?

Anna Plochl, geboren op 6 januari 1804 als dochter van postmeester Jakob Plochl in Aussee, groeide op in bescheiden omstandigheden. Na de dood van haar moeder zorgde zij voor haar twaalf jongere broers en zussen. Zij gold als liefdevol en terughoudend – allesbehalve een „goede partij" voor een aartshertog en broer van de keizer. Johann, geboren in 1782 als dertiende kind van groothertog Leopold van Toscane, was een breed geïnteresseerde jongeman die zich enthousiast toelegde op natuurwetenschappen, geschiedenis, landbouw en de bevordering van het gewone volk. Na de dood van zijn ouders en ondanks keizerlijke plannen voor een adellijk huwelijk voelde Johann zich niet gebonden aan de huwelijkspolitiek van zijn stand. Hij verlangde naar een verbintenis „als mens, niet als vorst".

In 1816 ontmoetten Johann en Anna elkaar voor het eerst vluchtig in Aussee, toen Johann in de streek was om te bergwandelen. Drie jaar later raakten zij opnieuw in gesprek, en geleidelijk ontstond een genegenheid die vanwege maatschappelijke barrières en het standsverschil jarenlang geheim moest blijven. Johanns broer, keizer Frans, verbood de relatie aanvankelijk en stond het huwelijk pas in 1829 toe, op voorwaarde dat Johann afzag van alle dynastieke aanspraken.

De twee trouwden in een nachtelijke, besloten ceremonie in de kapel van de Brandhof, een bergboerderij die Johann in 1818 had verworven en die hun terugtrekplek werd. Johann had zich daarmee een plek geschapen ver van de hofetiquette en wijdde zich volledig aan zijn belangstelling voor landbouw en het plattelandsleven. Ondanks hun geluk moest Anna zich jarenlang wapenen tegen spot en vooroordelen uit de samenleving, want een Habsburgse aartshertog die met een burgerlijke vrouw trouwde, stelde de strikte standenorde ter discussie.

Uiteindelijk kreeg Anna in 1834 de titel „Freifrau von Brandhofen" en later „gravin van Meran". In 1839 werd het paar ouder van een zoon, Franz, die eveneens tot „graaf van Meran" werd benoemd. Zij stichtten een familie waarvan de nakomelingen vandaag zo'n 1.200 mensen in acht generaties tellen.

Anna en Johann werden een symbool voor liefde die maatschappelijke grenzen overwint. Johanns inzet voor sociale rechtvaardigheid en zijn relatie met Anna weerspiegelden zijn verlangen naar gelijkheid en verandering – zowel politiek als privé. Hun relatie laat zien dat echte liefde uithoudingsvermogen en moed vraagt en, ondanks alle weerstand, kan leiden tot de verwezenlijking van dromen en een gezamenlijke toekomst.

Waarom de appartementen naar Johann en Anna zijn genoemd

De naam van de vijf appartementen in Stainz is geen toeval: hij verwijst naar precies dit paar, wiens geschiedenis nauw met de streek verbonden is. De Brandhof, ooit de terugtrekplek van Johann en Anna, ligt op korte rijafstand, net als Schloss Stainz, waar een tentoonstelling over het leven van de aartshertog te zien is.

Meer over de geschiedenis achter de naam en de vijf appartementen: Johann und Anna.

Onze appartementen bekijken of vrijblijvend aanvragen.